18-10-06

Tante Bertha

De zus van mijn vader is mijn tante. Pure logica. Echt familie. Ook logisch zou je zeggen, maar familie zijn en als familie voelen dat is van een totaal andere orde : mijn vader bijvoorbeeld is zeker geen familie van mij, terwijl zijn zus Bertha dat wél is. Snappie ?

Een buitenbeentje, mijn tante Bertha. Veertig volle jaren ouder dan ik. We vierden ooit onze samengetelde honderdste verjaardag. Hààr idee was dat . Nooit getrouwd. Een leven lang heel hard gewerkt. Hard gespaard. Zelfstandig. Geen gemakkelijke madam. Nooit geweest. Eigen mening. Komt er ook voor uit. Ik zal familie zijn he . En alhoewel velen haar uit de weg gaan, schieten wij altijd al heel goed op. Mijn suikertante. Ik heb nog ergens het verjaardagskaartje liggen dat ze me stuurde toen ik vijf werd.

Toen ik op mijn twintigste alleen ging wonen en haar dat ging vertellen, was ze heel kwaad, wees ze me de deur... om mij de volgende dag op te bellen met de vraag of ik er wel goed over nagedacht had . En dat ik maar moest langskomen, ze dacht nogal wat gerief te hebben dat mij in mijn nieuwe woonst kon dienen. Och, ze heeft me volledig servies cadeau gedaan, potten en pannen.. een kwart van mijn uitzet. Want van thuis kreeg ik toch niks mee. Om maar te zeggen dat tante Bertha nog de kwaadste niet is. Ruwe bolster, blanke pit. Jaja, ik lijk wel op haar .

Maar ondanks haar leeftijd, dezelfde oer-conservatief-katholieke opvoeding als mijn vader, heeft zij wél een open kijk op de dingen.
Vorige zaterdag belde ik haar op : dat ik samen met C zou langskomen. Dan kon ze C ook eens zien. Gewoon binnen en buiten. Of dat kon ? Ja hoor. Ze klonk verrast. Ze weet best dat ik C niet naar om het even wie meeneem. Ik heb nu eenmaal geen band met familie. Als C en ik binnenkomen zijn we zeer welkom. Ze is op de korte tijd tussen bellen en langskomen zelfs naar de bakker geweest. Iets lekkers voor bij de koffie. En de mooie zondagse tafel wordt gedekt. Voor C en mij. Het deed mij iets. Welkom bij iemand waarover de hele familie zegt dat ze ouderwets en star is. Dat ze voor niks goed is dan zagen. Nochtans we praten. Niet even binnen en buiten, maar een uur lang. Ik voel dat het klikt tussen tante Bertha en mijn C. Als ik even buiten ga, kwetteren ze vrolijk door. Bij het afscheid zegt C dat ze altijd welkom is bij haar thuis. En ik zie Tante Bertha glimlachen. En ik ben blij. Met mijn familie tante Bertha. En met mijn C natuurlijk.

10:49 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |

Commentaren

Dag love soul Ja, je vrienden kun je zelf kiezen maar je familie niet.
Maar zo te lezen is je tante Bertha wel iemand de je
nauw aan het hart ligt. En wat de rest van de familie ook van haar zegt, het is toch jouw gevoel dat telt!
Nog een aangename woensdag gewenst en lieve
groetjes!

Gepost door: Veerle | 18-10-06

dat had ik nu ook bij mijn grootmoeder se ! ik kon bij haar niets verkeerd doen. Draag haar op handen en geniet van jullie vriendschap. lieve knuffff catje

Gepost door: catje | 18-10-06

a B c jaat, jaat ik denk dat één ieder wel zo iemand in de familie heeft waar zij/hij nauwer banden mee heeft, hoe dat gaat, hoe dat zo is gegroeid....hmmm moeilijk uit te leggen, hoeft misschien niet ook.
koenie berlingo, die vermoedt dat er op jullie weg nog wel een 'd', 'e', 'f',....zal langs komen,groet.

Gepost door: ridder | 18-10-06

Yeps! A very nice moment! Zo klinkt dit me kort en bondig gezegd wel. Een klein stukje victorie ook... ;-)

Gepost door: Beowulf | 18-10-06

Familie tis een zegen en een last...
In alle geval, een dikke knuffel van mij!!!
Die heb je!!! LOL

Gepost door: boogiepeter | 19-10-06

De commentaren zijn gesloten.