28-11-06

Reutelend gerammel

Kent u dat, zo van die mensen die een hele dag zitten te rammelen en te reutelen ? Synoniemen, voor wie rammelen en reutelen niet zou begrijpen : kreften, memmen, zagen, nooit content en overal binnen- maar nog veel liever buitensmonds commentaar op geven. Nu gebiedt de eerlijkheid mij erbij te vertellen dat ook ik mij aan gemompel of soms erger bezondig . Maar niet elke dag. Niet als standaard-mood. Temeer omdat ik er mij van bewust ben, probeer ik er echt op te letten. En als iemand “het zal al gaan he zeg” of een andere opmerking maakt, dan is’t bij ondergetekende ineens al een stukske minder. Het is nu eenmaal een feit dat een slechtgezind persoon die zijn frustatie ventileert op de algemene sfeer weegt.

Maar wat er hier tegenwoordig loos is, dat gaat veel verder dan de occasionele off-day die we allemaal wel eens hebben. Al een paar weken is er die ene collega. Ik schreef er hier ooit al over. Een geval apart. Mid-thirties, ongetrouwd single, bij mama en papa wonend. Wereldvreemd. To-taal wereldvreemd. Praat de hele dag door. Met zichzelf . En is dan verwonderd is dat hij geen antwoord krijgt als hij effectief iemand aanspreekt. Hij zit op drie meter van mij. Als ik er niet compleet kierewiet van wil worden, mij nog enigszins wil kunnen concentreren, dan moet ik mij mentaal voor zijn gereutel afsluiten. Wat ik doen en doorgaans wel lukt.

Maar sinds een paar weken swingen de frustraties de pan uit. De “miljaarde-nondedjuu”’s, “verdomme he” en meer gevleugelde uitspraken als “prutsers !”, “klote firma !”, “azo kannekik ni werken !!”, “der moet hier verdomme dringend iemand actie ondernemen !” (actie is in dit geval naar believen inwisselbaar met “verantwoordelijkheid nemen”). Geloof mij vrij : dat wérkt écht op je humeur. Je merkt het hier aan iedereen. Ooit heb ik er hem op aangesproken, ik kreeg de volle laag en niemand van de andere collega’s sprong mij bij, terwijl iedereen er zich evenveel aan stoort. Sindsdien zwijg ik dus ook, denk er het mijne van, probeer het niet te horen. Maar het is er zo verschrikkelijk over, dat je het hoort, willen of niet. Kortom : het is hier echt feest ! Stemming alom ! Iedereen komt vol motivatie werken. Gejubel !  Inderdaad, ik jubelde vanmorgen. Toen ik vernam dat hij vanmiddag op opleiding moest. Een straaltje zonneschijn begon mijn donkere humeur te verwarmen.

Helaas, driewerf helaas. Amper was hij de deur uit of zij begon haar gewone gevecht met de copieermachine. Inderdaad een gevecht in regel. Bij voorbaat verloren. Alle mogelijke verwensingen worden naar die machine geslingerd, haar gezicht wordt een verwrongen grimas. De moedige die nog bereidwillig een helpende hand aanbiedt, wordt afgesnauwd. Volgens haar is het copieermachine de devil in disguise.

U ziet het : ook al is hij er niet, de stemming zit er nog in ! En ik, ik zit mij op te vreten achter mijn bureau, humeur onder het vriespunt. Hevig vechtend tegen de neiging om haar op haar nummer te zetten, haar toe te bijten dat ze hare wafel moet houden, dat ze iedereen’s dag nog meer vergalt. Nee, ik doe niets van dit alles, ik koos een alternatief : ik goot al mijn gif en frustratie in deze blog. Of u daar vrolijker van wordt is natuurlijk nog een andere zaak.

15:33 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

Oeiiiii! Moest even bijlezen hier... was je weer helemaal uit het oog verloren, maar ga je een linkje geven, als je dat goed vindt! :-)
Geweldige prestatie geleverd hè..5 km hardlopen, ik kan het niet hoor! Ik wandel veel ,aar als ik ga rennen, dan wordt het gerammel en gereutel hahahahahahahhaa!
En je C. was er tóch bij? Hartstikke fijn voor jou! Net als dat jullie weekendje Londen heel geslaagd was...ja ja, die zijn pas geslaagd als je compleet afgepeigerd weer thuiskomt hè en dat wás je! :-))))
Slecht nieuws van je vriendins gezondheid...het zegt me helemaal niks die term en in zo'n geval ga ik altijd googelen , maar dat had je zelf ook al gedaan! Is rot, als je niks weet...want het klinkt best serieus! Huisarts zal er toch wel wát over moeten weten? Sterkte ermee in ieder geval...wie weet valt het uiteindelijk mee!
Deze laatste post? Als je je frustraties al niet meer op je eigen blog van je af kunt schrijven...waar dan? Afreageren op je vriendin, omdat die toevallig dicht bij is? Lijkt me niet!! (maar je wilt ze niet de kost geven die dat wél doen hè!) Maar het lijkt me zwaar kl*te...zo eentje die de sfeer verpest! Ik had vroeger een collega, die altijd zat de boeren en te winden tijdens het eten...yuck!! Daar heeft toen de 'baas' wat van gezegd hoor...beetje fatsoen moet iemand toch kunnen opbrengen in gezelschap? Zeker als je er elke dag mee moet samenwerken! Zwaar wardeloos dat je collega's je toen niet bijvielen...beetje slampampers hoor!
Groetjessssssssssssssssss!
ps. Axel komt weer helemaal bij...heeft het liefste dat ik rustig op de bank zit ipv te lopen schilderen...dan kan ie z'n kop lekker op m'n schoot leggen. Hij heeft graag een kussentje, het luie monster! hahahahahahaa!

Gepost door: mizzD | 28-11-06

ridderlijk geleuter jaat,jaat er zijn zo van die mensen, meer en meer heb ik zo de indruk, die niet met hun zin van dit leven genieten, je eraan ergeren is dan meestal een natuurlijke reactie maar ik heb dan altijd de neiging om in de lach te schieten en dat helpt altijd...voor mezelf, met 'die' anderen moet je toch geen rekening houden.
zeg A, die jack savoretti was een onaangekondigde bij het concert van shawn colvin maar er staat een blog verhaal in de steigers over deze uitstap...wees geduldig, het komt eraan.
koenie berlingo, weet dat 'myco's hardnekkig een tijd kunnen rond dwalen in een menslichaam,groet.

Gepost door: ridder | 28-11-06

hello Jaja, dat zijn weer boeken hier die ik moet lezen!!! Eerst en vooral wens ik je Vriendin veel beterschap toe, want das het belangrijkste!!!! Geef haar maar een superdikke knuffel... Die Mycoplasma ken ik enkel als er sprake is van Arno zijn allergieen. Dus moet je misschien eens in die richting zoeken, al moet je wel denk ik even proffesionele hulp inroepen. Dit gaat Boogies Petje te boven hoor!!! Nu je kantoor perikelen... tjonge, ik kan het mij perfect voorstellen hoor. Niet dat ik in dezelfde situatie zit, maar soms ook in ambetante situaties zit, waar eens uwen mond opentrekken zeker vereist is, maar het dan weer nie doe omdat het je altijd zal kwalijk genomen worden.
Gelukkig kan ik mijne rechtstreekse baas erop aanspreken omdat hij meestal ook zijn beklag over bepaalde collega's bij mij omt doen!!! Tja, dan kan je af en toe wel eens iets meer zeggen!! Al verandert er nie veel aan de situatie!!! Het is overal dus blijkbaar wel iets.... en dat het verbeterd!!!! Pfffffffffff....ik geloof er echt niet meer in, de beste remedie is, laat maar waaien!!! Het is toch maar verplaatsing van lucht!!!
Jajaj, wat een beklag!!! Nu ben ik ook al bezig se...wel ik zal eindigen met een positieve noot, want ook jou bedqnk ik. Je leest maar ff op mijn blog waarom, maar het is dankzij jullie dat ik daar sta!!
Niet dat ik er zo zwaar aan til, maar ik vind het de perfecte aangelegenheid om jullie is persoonlijk te bedanken!!! Dikke knuffel nog se en hopelijk tot snel!!
XXXX

Gepost door: boogiepeter | 29-11-06

De commentaren zijn gesloten.