07-12-06

Vierhonderd

De pre-kerst-stress wordt voelbaar. Koortachtig gecontroleer, getelefoneer. Waar blijft de levering van die geschenken ? Ben jij al om die speciale wijn geweest ? Hebben we nog genoeg geschenkverpakking ? Bijpassende linten ? Stevige kartonnen dozen voor de Europese verzendingen ? Wanneer kunnen we alles beginnen inpakken ? Speciale prijzen bij koeriers ? Wanneer is alles klaar om te worden geleverd ? Wie gaat wanneer bij welke klant lang ? Jaja, wie op onze geschenkenlijst staat, krijgt zijn/haar cadeau per-soon-lijk afgeleverd. Toch al wie in de Benelux en Noord-Frankrijk in onze boeken staat.

Het allemaal besteld, gecoördineerd, alles voor in één firma in één groot pakket verzameld, gecheckt en gedubbelcheckt krijgen is telkens weer een uitdaging. Dat kan iedere lotgenoot u bevestigen. En als iedereen zich aan de tussentijdse deadlines houdt, is het écht leuk om doen. Dan hoor ik de vele gelijktijdige gedachten in mijn hoofd suizen, voel ik de positieve adrenaline, want dan ben ik op mijn best  ! Al voorbereidend kom je zo stukje per stukje in de kerstsfeer. Met de kerstkaarten die geleverd zijn en die de deur uit moeten, gaat het dan ineens qua sfeergevoel ineens heel erg hard. Rudolf the red-nosed reindeer is al aan een eerste rondrit in mijn hoofd begonnen .

Als je weer een firma-kerstkaart op je buro krijgt, sta je wellicht niet stil bij het vele werk dat erin steekt. Dat deed ik vroeger ook niet. Werk ? hoor ik u denken. Welja, werk. Bij ons zijn er maar 400 kerstkaarten te versturen. Door de algemene drukte kon niemand bijspringen, dus deed ik vanmorgen het volgende :

  • 400 inlegblaadjes netjes vouwen
  • 400 kaarten netjes vouwen
  • 400 keer een inlegblaadje in een kaart stoppen
  • 400 kaarten mét inlegblaadje in een omslag schuiven
  • 400 omslagen dicht vouwen
  • 400 adresetiketten recht op de omslag kleven
  • Twee stapeltjes maken : Belgische en buitenlandse bestemmelingen
  • De hele zooi frankeren
  • En verdelen in de rode post-omslagen
  • Proberen in de postbus te wurmen

Dolblij dat deze etappe achter de rug is. Voor dit jaar toch.

16:02 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

O, herkenning.
Zowel bij Theofiel de stofzuigverkoper
als hierbij....
'In den beginne' moesten wij dan ook nog eens van de leidinggevende de 300-something Kerstkaarten zelf ondertekenen, dat hoorde zo bij Kerstkaarten.
En dan de nieuwe 'ringmap' voor het komende jaar vullen, voor elke klant, met dingen op naam er in...
Maar ergens vond ik het wel leuk,
afwisselend...

En Rudolph staat hier naar me te staren en is al een paar keer door mijn hoofd gehuppeld dit jaar... ;-)...

Gepost door: lavender faery | 07-12-06

Hehehe...grappig! Heb in een buurthuis gewerkt...kreeg elk kind een kerststukje mee naar huis...1500 kersstukjes maken...bakje met vloeibare gips en dan razendsnel dennetakjes en kaarsje erin steken. Glitters erop, rood lintje om het kaarsje strikken en daarna een chocoladekransje! 1500 stuks dus en dat deden we met z'n tweeën in een middag! hahahahahhaaaaa! Er zouden er altijd méér meehelpen, maar die hadden per ongeluk toevallig dan nét toch weer wat anders te doen...dus kwam het altijd weer op de peuterleidsters aan...mijn collega en ik dus! Alsof wíj in die drukke tijd niks te doen hadden! Maar goed...iemand moest het doen hè! En dan klaagden anderen nog wel eens, dat er af en toe een kransje in onze mond verdween...pfffffff!
Maar enfin...jij bent er weer vanaf! :-))))
Groetjessssssssssss!

Gepost door: mizzD | 07-12-06

inderdaad ik heb daar nog nooit bij stil gestaan. Vanaf nu wel, hoor!

Gepost door: Beesken | 08-12-06

De commentaren zijn gesloten.