08-02-07

De eerste sneeuw

Het over en weer gerij, het constant verhuizen, een mens went er eigenlijk wel aan. Twee nachtjes thuis geweest. Vanochtend opnieuw mijn wagen volgeladen. Hopeloos lange files onderweg naar de autostrade.

Daar sta je dan. Zonder gedachten in de wagen. Gelaten wachtend. Netjes op een rij. Starend door de voorruit. Zie je de eerste sneeuwvlokjes aarzelend naar beneden dwarrelen. En je ziet hoe mooi alles wordt. Alles ziet er anders uit in de zon ? Jawel, maar ook in de sneeuw.

gepakt heeft. Ontroerd heeft. Zo mooi. In al zijn eenvoud. Puur.
De stem op de radio zegt dat de eerste sneeuw overal is gevallen. En je hoort de aanzet van een lied. He, net dàt lied. En je vergeet alle file- en help-ik-ben-veel-te-laat-ellende. En je geniet. Van de sneeuw buiten. Die valt. Op het ritme van de muziek in de auto. En ik ben simpelweg gelukkig. Met mezelf. Met mijn C. Met mijn leven. Met mijn werk. Met alles.
En ik vraag me af of C dit liedje nu ook hoort. En of het onderweg bij haar ook sneeuwt. En of ze het ook mooi vindt. Vast wel. Wij genieten doorgaans van dezelfde dingen, mijn C en ik.

Dank je wel, Jan De Wilde, you made my day.

Ik werd heel langzaam wakker, ik wreef m'n ogen uit,
ik werd heel langzaam wakker, ik wreef m'n ogen uit,
ik kon het niet geloven, maar voor de vensterruit,
viel zacht naar beneden, de eerste sneeuw.

Mijn mama kwam naar boven, 't Is tijd om op te staan,
mijm mama kwam naar boven, kom trek je kleren aan,
mama, lieve mama, kijk eens naar beneden,
ga je met mij mee, in de eerste sneeuw.

Kijk eens naar omhoog en kijk
de lucht is grijs en zit vol vlokken
'k wou dat dit kon blijven duren
dat het nooit meer zou stoppen.

'k Voel me zo gelukkig in de eerste sneeuw,
'k Voel me zo gelukkig in de eerste sneeuw.

Waar is mijn wollen muts nu, waar is mijn dikke sjaal,
waar is mijn wollen muts nu, waar is mijn dikke sjaal,
en ergens in de kelder ligt toch nog die slee,
papa moet me duwen door de eerste sneeuw.

Kijk eens naar omhoog en kijk
de lucht is grijs en zit vol vlokken
'k wou dat dit kon blijven duren
dat het nooit meer zou stoppen.

'k Voel me zo gelukkig in de eerste sneeuw,
'k Voel me zo gelukkig in de eerste sneeuw.

Nu twintig jaren later, heb ik geen zin om op te staan,
nu twintig jaren later, kijk ik weer uit het raam,
mijn mama zal niet komen, mijn mama is lang dood,
ze ligt al lang beneden, in de eerste sneeuw.

Kijk eens omhoog en kijk de lucht is grijs en zit vol vlokken.
'k Wou dat dit kon blijven duren,
dat het nooit meer zou stoppen.
'k Voel me zo alleen in de eerste sneeuw,
'k Voel me zo alleen in de eerste sneeuw,
in de eerste sneeuw

De eerste sneeuw – Tekst en muziek : Jan De Wilde

AAASneeuw_

 

09:13 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.