05-04-07

Confrontatie

Zowel Broer als ik namen vakantiefoto’s ! Iedereen : achterblijvers, goede vrienden, en wijzelf incluis benieuwd naar het eindresultaat... Broer nam het initiatief om iedereen thuis uit te nodigen. Bijkletsen, de “avonturen” horen, blij weerzien voor de reizigers zelf, een thema namiddag als het ware met Oosterse zoeternijen, karkadeh, misschien wel Broer in galabia en een projectie van een selectie van de mooiste foto’s. Het selecte gezelschap van genodigden ging gretig in op het idee, en zowaar tot ieders verbazing ook Pa. Zou de Grote Ommezwaai ingezet zijn ? Heeft de week alleen hem zo tot denken aangezet ? Wie zal het zeggen, wij zijn in elk geval benieuwd.

De powerpoint - met links en rechts een commentaartje erbij – heeft Broer en mij nogal wat tijd gekost, maar het lijkt ons wel wat. Iedereen komt aan. Iedereen, maar voorlopig geen spoor van ma en pa. Ik merk dat ik zenuwachtig ben. Hoe gaat hij op ons reageren ? Zal hij wéér grof zijn ? Of houdt hij zich dit keer in ? Zal hij ons überhaupt goeiendag wensen ? C is ook niet haar gewoonlijke rustige zelf.

Even later. Ma komt stralend binnen. Ze krijgt alle aandacht en ze geniet er heel erg van. In haar spoor volgt Pa. Die Broer’s vriendin begroet en dan doodleuk mijn beste vriendin (die hij nota bene al sinds geboorte kent), mijn C én mij overslaat. Hij gunt ons zelfs geen blik. Je voelt de spanning zo hangen. Pa is ‘charmant’ tegen de rest, maar wij zijn lucht. Hoe grof zeg. Wat moet de ma van Broer’s vriendin en de rest van het gezelschap wel niet denken ? Ik schaam mij dood. Neen, eigenlijk ben ik woest, ik zou hem willen aanvliegen, ik wil weg, naar huis, voor een rustige namiddag, ver weg van alle bad vibes van Pa. Maar ik blijf zitten. En probeer Pa’s opmerkingen over die “vuilaards” niet te horen. Onbekend is bij hem zeer zeker onbemind. En ’t zijn dan nog moslims. Daar komt niks goeds van. Vindt hij. Maar hij weet er helemaal niks van of over. Wil er ook niks over weten. Net als over C en mij.

Iedereen loopt rond in huis, haalt wat zoetigheid, koffie of thee. Pa neemt uiteraard een gewone koffie. Pa gaat de kamer uit als hij riskeert alleen met C te zijn. Hij vermijdt haar echt. De voorstelling begint. Pa houdt zich koest. C vertelt me dat hij haar voortdurend in het oog hield.

Na afloop gaan we met zijn zessen samen eten. Ik snap nog steeds niet waarom Pa ermee instemde mee te gaan. Broer met vriendin, mijn C en ik en ma en pa. Ik was er niet echt gerust in. Tafel voor zes, met Broer en vriendin in het midden als buffer. Electriciteit in de lucht. Niet leuk. Al probeert ma er de stemming in te houden. Pa negeert ons straal. Boertig. Wat een etentje. Uiteraard allesbehalve gezellig te noemen. Als hij na afloop zijn pet vergeet, merkt C dit op. Ze neemt de pet en brengt ze naar Pa. Verschrikt kijkt hij op als hij ziet wie hem aanspreekt. Maar hij zegt niks, zet zwijgend zijn pet op. Wat zijn we blij als we met zijn tweeën naar huis kunnen wandelen en opnieuw vrijelijk kunnen lachen en praten. Things will really never change, no matter hard we hope.

16:29 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (3) |  Facebook |

Commentaren

ja maat jammer en triest maar doe ouwe koppige bok zal idd niet veranderen vrees ik...

laat het niet te zeer doen

Gepost door: jeronimo | 05-04-07

Toch mooi van je vader om te komen en geen ruzie te maken .
Je kan niet willen dat iedereen alles aanvaard alsof het hem niets doet, maar ik denk dat je positief mag denken dat hij je in wezen wel in het hart draagt .
Anders had hij helemaal niet geweest .

Gepost door: Siberx | 05-04-07

Proberen... positief te zien als een eerste kleine stapje in de goede richting..?

Gepost door: Beo | 06-04-07

De commentaren zijn gesloten.