10-04-07

Mijn pa schreef een brief

Vorige week ontving ik per mail een brief van mijn pa. Ik viel steil achterover van pure verbazing. Zijn brief is een vertraagde reactie op een brief van mij, waarover ik het hier nog had. Dat hij geantwoord heeft, vind ik onvoorstelbaar verbazingwekkend knap. Hij schrijft meer dan hij in de voorbije 15 jaar samen tegen mij heeft gezegd. In aantal woorden. En dan nog wàt hij schrijft. De brief volgt nog zijn weg door mijn gedachten, ik zal een dezer wel reageren. Maar bij deze krijgen de lezertjes hier een glimp in het brein van mijn Pa. Het zijn donkere krochten.

 

Dag,

Wel dat is nu de eerste brief die ik schrijf in meer dan veertig jaar. Eerst dacht ik waarom zou ik, k’heb me bedacht ik ga toch een poging doen. Je moet op vaderdag niet komen,vroeger was het toch maar omdat je het niet durfde laten. Maar ja kinderen worden groot en eigenwijs, ze denken de wereld te veroveren op hun manier.Ik weet het tijden veranderen,ik heb ook een jeugd gehad, maar niet zoals jij een gehad hebt,als ik zeven jaar was moest ik al koeien melken, en als we van school kwamen huiswerk maken, andere kleren aan en werken.

Maar ja je moest naar het pensionaat,er kwam een broertje bij, je ging broertje eten geven  ze zou dat graag eens doen , ineens een geschreeuw! Ma ging zien, ann wist van niets,bij nader toezien had je in zijn vinger gebeten, je begon in bed te plassen, dan hebben we beslist voor het pensionaat.

Het was niet gemakkelijk, het was examen telefoontje naar ma, ik kan het niet ma! een kaarsje doen branden, weesgegroetjes gebeden,s’avonds telefoontje ma het ging toch, dat kwam zo maar niet;wij zijn zeker dat die weesgegroetjes geholpen hebben, maar ja daar gelooft ge  niet in zeker.

Jij liet je leven leiden jaren lang, en misschien iemand toevallig ontmoet,en ja van het een komt het andere,en je was er weg van, het was dan nog een vrouw, zou je daar gelukkig mee kunnen zijn,volgens mij is dat wanhoopig zijn.


En depressief,en ongelukkig ja om dat onze kinderen zo een leven leiden, je moet niet denken dat ma daar zo gelukkig me is,ze laat het jullie niet zien.

Ze is natuurlijk een uit de duizend volgens u,ze is bang  je kwijt te geraken,daarom reageert ze zo en zegt ze daar niets van.
Het is best dat ma haar dat zo niet over denkt, of die ging er onderuit ,ma neemt het nog op voor u,ik versta dat wel,ik kan dat niet,zo blindelings in uw ongeluk lopen.jullie denken dat plezier maken en alles doen wat ge wild,dat dat het leven is.Kijk maar eens om u een ,door de verloedering van het geloof,de gemakzucht,we hebben alles!waarom moeten we nog in God geloven,zo zijd ge niet op gevoed,en wij ook niet,vraag het maar aan ma wij bidden alle dagen voor onze kinderen omdat ze niet zouden verloren gaan voorde eeuwigheid.


Wat schrijft ge,dat gij al lang weg zou geweest zijn,ik zie ma graag en dat weet ze.
Als we woorden  hebben dan gaat het meestal over onze kinderen,je mag je naam niet meer uitsprekende of de koorts stijgt, zo ver is het al gekomen.

Ja ik was fier op onze kinderen en ik sprak er graag over met andere mensen,maar als ze nu vragen hoe is het met de kinderen zeg ik gewoon goed,en daar stopt het, ik kan het niet over mijn lippen krijgen dat ze zo leven.


k’ zal  ook eens vergelijken, X recht over de deur,de kinderen komen ook naar huis zonder hun bijzit,waarom zou dat zijn,maar ze komen tenminste nog,is het niet voor mij kom dan voor ma,maar niet met die vrouw waar ge bijzit.


Je was afgestudeerd,  moest weg,thuis deugde het niet meer ze wou vrij zijn.Op zekere hoogte is het goed gelukt,dan kwam de kat  op de koord ze moest mij iets zeggen?ze had iemand leren kennen het was dan nog een vrouw!ik stond perpleks ik kon niets uitbrengen van verbazing,en inderdaad dat kon ik niet geloven dat onze kinderen tot zo iets in staat waren.

En vaderdag vieren,voor mij is dat een dag als een andere,en wat is er nog te vieren dat je bij een vrouw zit,daar denk ik liever niet aan,dan wordt ik pas droevig en triestig.

Je schrijft dat ge compassie hebt met mij,we leven zoals het hoort,je zegt dat niemand een probleem heeft met uw relatie, wel ik ook niet als het bij een ander is.

En ik voel mij goed daar moet ge geen hoofdpijn van hebben, ik zal redelijk gerust sterven,en hoe uw kinderen leven daar kunnen wij niets aandoen,ze zijn volwassen en slim genoeg denk ik om te weten wat ze moeten doen en laten,?wij hebben onze plicht gedaan ,ik denk wel dat we u opgevoed hebben zoals het hoort,maar ja zo als ik al zei de weelde en gemakzucht en wat weet ik nog allemaal,het leven is niet alleen leute en plezier maken en doen wat je graag doet,er zijn nog plichten ook en die laten jullie allemaal linksliggen,en dat is spijtig,vraag het maar eens aan ma die zegt dat ook ,die zegt niets?bang jullie te verliezen,ze durft niets zeggen en ze heeft nog gelijk ook,een moeder zit anders in elkaar dan een vader daar zit het verschil.

Wel hier is mijn boterham,ik weet niet of hij zal smaken ik wens u toch smakelijk.


Ik heb nu iets geschreven ik had nog veel te zeggen maar ik kan het niet altijd verwoorden zoals ik dat zou willen.


Pa


Ik heb nog een boterhammetje,deze brief was al maanden geschreven,en bleef maar staan;
Het was gedaan met A,ze vroeg aan ma nu lacht hij zeker ,nee ik lachte niet maar was wel opgelucht, maar het was van korte duur,ann kwam weer naar huis,ma zij je dochter moet iets zeggen, k wist al hoe laat het was.

Zo gaat dat dan de ene of de andere is het beu,upla je mag gaan,maar ja er zijn er nog.

Met wie komt ge met kerst of nieuwjaar nog naar huis ,elk jaar of twee jaar een ander,is dat geluk,   schijn geluk en van korte duur.


Ik wens van ganser harte dat je eens het echte geluk kon vinden
.


Als er fouten  in staan moet je ze er maar bij nemen             pa

14:35 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (4) |  Facebook |

Commentaren

Met alle respect maar waarom druk je de brief van je pa af?
Als hij jou een brief schrijft, is die voor jou bedoeld en niet voor de hele wereld.
Ik zou het heel erg vinden als mijn kinderen een brief die ik hen schreef zouden op internet zetten.
Misschien heb je daar niet bij stilgestaan?
Anyway... het zijn mijn zaken niet maar dat is mijn mening.
Nog een fijne dinsdag!
Groetjes van Miek

Gepost door: Miek | 10-04-07

@ Miek Beste Miek, wie hier regelmatig leest, weet perfect waarom ik de brief blog. Hij past volledig in mijn blog, in waarom ik ben wie ik ben, de vragen die ik er mij geregeld bij stel, de strijden die ik streed en strijd. Wie enkel deze brief leest, zonder meer, kan mij inderdaad de vraag stellen die jij stelt.

Gepost door: Lost Soul zelf | 10-04-07

Het ziet er naar uit dat het voor onze generatie onbegrijpelijk zal blijven hoe diep de indoctrinatie vroeger ging. Jammer, maar je hebt nu gelukkig veel goeds dat het tegendeel bewijst.

Gepost door: Beo | 10-04-07

Welke titel? Ik ben net op je blog terechtgekomen dus exquise me als ik de hele context niet ken..maar veel wijzer wordt ik niet van die brief. Alleen kan ik eruit opmaken dat hij het niet echt goedkeurt allemaal. Toen ik deze post begon te lezen had ik iets anders verwacht/gehoopt maar niet alle verhaaltjes eindigen zoals in Hollywood. Het maakt het leven niet simpeler, maar anyways..we move on !

Gepost door: Alisha | 23-12-07

De commentaren zijn gesloten.