20-04-07

Ontdekt

Op een zeldzaam moment van besluitloos niksdoen dwalen zelfs mijn ogen doelloos rond. Vrijdagnamiddag. Mijn enthousiaste gedrevenheid is in geen velden of wegen meer te bespeuren . Misschien heb ik ze op dat bankje laten ontsnappen, daarnet toen ik in de middagpauze zo heerlijk in het zonnetje zat te genieten. Ligt mijn Drive op de achterbank van mijn pasgekeurde auto te soezen, wachtend tot ik haar over een paar uur hopelijk feilloos naar huis chauffeer ? Jawel, mijn Drive is vrouwelijk (cfr de haar in voorgaande zin), geef toe : u had van mij niks anders verwacht .

Nauwelijks bewust. Internet-icoontje. Klik. Scroll ik door mijn gebrows van de voorbije week. Dat is nogal wat. Zonder wereldwijdweb geen kantoor, zoveel is zeker.

Skynetblogs homepage. Eén blogje in de kijker lokt mij. Lang geleden dat ik me liet verleiden hier te gaan ontdekken. Tijdsgebrek weet je wel. De C-factor. Die is dan ook heel erg leuk én lief .

Maar ik klik het vrolijk klinkende blogje aan. Nieuwsgierig. Wil ik op verkenning gaan. En verras ik mijzelf. Een dartele dertiger uit Gent. En ik lees. En lees. En lees. En duik in de dartele archieven. Ik geniet. Van elegante zinnen, mooie woorden. Herkenbaar. Genieten van kleine dingen. Fietsen. Verwondering voor natuur. He, ik heb een nieuw blogje ontdekt ! En ik ben alweer blij. Nu nog gauw twee uurtjes een tandje bijsteken. Dan mag ik naar mijn C. En begint het weekend echt.

14:23 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

17-04-07

Wandeling en nachtelijk denken

Vrijdag half vijf was ik al thuis. Mijn C was er ook al. Wat een prachtig weer. Dus instappen en wegwezen. Naar een stadje 10 km verderop. Een wandeling met ons twee in de late zon. Op de wallen van de vestingsmuur. In het groen en toch in de stad. Nu eens pratend. Dan eens zwijgend. Nadenkend. Zoveel gebeurd de voorbije paasvakantie. In het leven van mijn C. Het laatste stukje vertrouwdheid wankelt nu ook. De beslissing is genomen, de bakens zijn uitgezet, de grootste stukken zijn zelfs al ingekleurd. Een nieuwe job voor mijn C. Na zoveel jaar zekerheid wegbrekend uit de cocon. Het wordt een bevrijding. Zeker weten. Heel begrijpelijk dat ze de voorbije weken over and over again zichzelf afvroeg of ze wel de goede beslissing nam. Want zeggen : “ik wil weg” is van een heel andere orde dan “ik gà weg”. En dat gaat ze nochtans doen. Alleen het wanneer-deel is niet helemaal duidelijk. Al wandelend weegt ze af. Vraagt ze me om haar baas in spé te spelen in een rollenspel voor het telefoongesprek dat ze maandag nog zou voeren . Hoe zou hij hierop reageren, schat ? Vraag ze me. Om dan vervolgens weer een heel andere argumentatie op te bouwen. Of deze redering misschien toch wel beter is ? Ach, ik maak me geen illusies : voor het maandag is heeft C nog –tig alternatieve redeneringen bedacht . ’s Nachts, tijdens één van die vele uren dat ze naar het plafond ligt te staren . Omdat ze zolang die handtekening niet is gezet, zolang alles tot in de puntjes is geregeld, toch niet gerust is.

Maar het is wat ze echt wil. Vorige week tilde ze me bijna van de grond toen ik thuiskwam, zo blij was ze . Haar stem, die ik altijd al zo warm klinken vond, klinkt nu aan de telefoon nog mooier. Als ik haar hoor, denk ik onbewust terug aan die eerste telefoongesprekken vorig jaar. Begin juli was C nog virtual reality, was er van ons nog geen sprake. Op de grond zittend in mijn keuken herinner ik mij dat eerste gesprek, want wat was het toen warm midden in die hittegolf, en fris op de grond. En toen viel ik ook al voor haar stem en hoe ze sprak. En sinds een week heeft ze opnieuw diezelfde klank in haar stem. Of ben ik het die die klank herontdek ? En als ze me toefluistert : Ik ben zo ontzettend gelukkig. Met jou. Dan ben ik heel even van de wereld en vergeet alle minder leuke dingen. Loesje zegt : het leven is de liefde waard. Ze heeft gelijk !

15:05 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

12-04-07

Brief van de laatste kans

Dag pa,

Je hebt me enorm verrast met je brief. Positief verrast. Ik weet dat je helemaal geen briefschrijver bent en apprecieer dan ook enorm dat je de tijd en de moeite nam om je gedachten op papier te zetten en wil je dat ook uitdrukkelijk schrijven. Er stonden meer woorden in dan je in de voorbije 10 jaar tegen mij hebt gezegd. Je zegt het zelf : dit is de eerste brief in meer dan 40 jaar die je schrijft. Dat betekent dus dat het schrijven van de brief voor jou belangrijk was en daar ben ik blij om. Hij is voor mij ook belangrijk, hij gaat immers over mij.

Ik heb even gewacht om te antwoorden, ik wou alles even laten bezinken om een klaardere kijk te krijgen. Ondertussen is er dus wat tijd over gegaan, maar weet ik niet goed hoe ik je mail moet interpreteren.

  • Moet ik het doorbreken van de stilte interpreteren als een voorzichtige opening, een aanzet tot een open gesprek ?
  • Of moet ik je brief zien als een bevestiging van het mij al lang bekende standpunt, een herhaling van al je argumenten en de aanduiding dat je je standpunt nooit zal veranderen ?

Als je voor het eerste kiest, dan kijk ik er naar uit om rustig en open met je te praten, met respect voor jouw mening en de mijne. Wie weet kunnen we het erover eens worden dat we het niet eens zijn ? Dat is dan alvast dat.

Kies je voor het tweede, dan stopt het hier voor ons. Voorgoed pa.

In dit alles heb ik al enorm veel energie in gestopt en verder kan en wil ik niet gaan. Ik heb respect voor de manier waarop je me hebt opgevoed en voor de waarden die je me hebt bijgebracht. Ik vraag nu dat jij ook respect kunt hebben voor mij als mens, dat we ergens gemeenschappelijke grond kunnen vinden, je bent tenslotte mijn vader en ik ben je dochter.

Maar pa, het is jouw keuze. Jij kiest pa. Voor een leven waarin je nog deel uitmaakt van het leven van je dochter en waarin je ook respect voor haar toont. Ofwel kies je ervoor om jezelf voorgoed buiten spel te zetten en spreken en zien we elkaar nooit meer. En nogmaals, de keuze ligt bij jou.

Ik begrijp dat ook jij deze brief even moet laten bezinken, maar het spreekt voor zich dat jouw antwoord op deze brief belangrijk is voor mij. Ik kijk er in elk geval enorm naar uit.

22:12 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (5) |  Facebook |