19-06-07

Even kicken met The Scene

thescene_reunie

De AB in Brussel. Ik vind er telkens weer een speciale sfeer hangen. Alsof je de geschiedenis van die zaal in de lucht voelt hangen. Telkens weer met plezier rij ik helemaal naar Brussel. Omdat die zaal sommigen boven zichzelf doet uitstijgen.

Zo ook afgelopen vrijdag. The Scene. Na 5 jaar terug samen. Zeventien jaar geleden ondertussen dat ik hen voor het eerst zag spelen. Ergens in een tent op een festivalletje ten tijde van Blauw. De hele cd was goed en er volgenden er nog meer. Power. Hollandse power. Thé Lau klom toen via de steunpaal tot in de nok van de tent. Al dan niet nuchter. Dat heeft hij de afgelopen jaren nog gedaan. Al dan niet nuchter zijn bedoel ik.

Mijn C bleef thuis. The Scene is niet zo haar ding. Maar ik vind altijd wel een muzikaal verwante ziel om mijn omzwervingen niet alleen te doorstaan. Gekoppeld aan een lekker etentje vooraf en een goeie babbel erbij maakt het de hele avond wel af.

We kunnen het niet laten. Willen tegen beter weten in toch weer vooraan staan. Veel te dicht natuurlijk. Als The Scene uiteindelijk begint, hebben we hoofdzakelijk podiumgeluid, één doffe brij eigenlijk.
Maar ze beginnen wel met een beresterk nummer Geloof :

Het moet mooier
Het moet beter
Met dit amoureus gevoel
Meer vanuit de onderbuik
Zoals het is bedoeld

Ik krijg er kippevel van, het zegt wel wat natuurlijk. Eigenlijk is dit pure nostalgie, hoor ik mij denken. En wie en wat ik rond mij zie, kan dat enkel bevestigen. Duidelijk een ouder publiek. God we worden oud. Neen, nog niet. Ouder. Dat is het. We gaan naar de middelbare leeftijd. Niet begin de dertig, zoals Koenie kiplekker eerder schreef, maar later dit jaar wel heel erg eind.

The Scene heeft nog steeds die power. Ik ben enigszins verrast. De voorbije jaren heel erg genoten van Thé Lau’s solo-concerten en alhoewel hij dan ook een tandje bijsteekt (in vergelijking met de cd’s) is dit nog iets com-pleet anders. Zijn ogen blinken van puur speelplezier, hij geniet van de energie die wisselend van en naar het podium gaat.
Naast mij staat een jonge oma te gillen als ware het Clouseau in volle glorietijd. Het gekrijs, de armen zwaaiend naar aandacht in de lucht, de smachtende blik... het gaat mijn pet te boven. Het is euh een heel erg klein tikkeltje potsierlijk te noemen. Met alle respect. Ieder zijn ding natuurlijk.

Emmy Blom, nog steeds de bassiste van dienst, staat te stra-len. Ze heeft zolang niet ‘gemogen’ en ontbindt nu duidelijk met hemels plezier alle duivels. Het is mij vroeger nooit opgevallen, maar zij stuwt de band echt verder, is de motor met haar drijvende manier van bassen. Ze glundert en geniet, niet alleen van het muziek maken maar ik denk ook heel hard van de hervonden verbondenheid met de band.

Twee uur hebben ze gespeeld. De pannen van het dak. Alle hits op een rij, al kende ik ze niet echt allemaal. Het was leuk, het was wat nostalgie, het is voorbij.

09:06 Gepost door (Lost) Soul in Algemeen | Permalink | Commentaren (2) |  Facebook |

Commentaren

hey C& A deze heb ik blijkbaar gemist
maar alle mooie dingen gaan gauw voorbij he
eigenlijk kom ik afscheid nemen
je leest het wel he!?
doeiie en lieve zonnekes.
en ik las ergens over jullie ' plannen'
proficiat daarmee he!!
salukes

Gepost door: Sunny-Kay | 22-06-07

de humor, de spirit en de erotiek jaat, jaat ook ridder is altijd een 'scene'-fan geweest of hij het terug wordt dat zal nog moeten blijken want op fabchannel.com zag ik de show die ze gaven op 08/06/2007 in paradiso en de stem van thé lau kwam er helemaal niet door, al blijven ze natuurlijk wel pure rock'n'roll met schitterende teksten, mijn favoriet is 'de schaduw van het kruis', wat betreft je leeftijd-ik las 30-er bij je welkomswoord vandaar mijn gok,mocht je eventueel eens gaan loeren op fabchannel, maak dan ook even tijd voor het ingetogen concert van shawn colvin van 17/06/2007, ideaal voor c&a op de sofa.
koenie kiplekker,blij in blogland tussen eerlijkheid en takt,groet.

Gepost door: ridder | 24-06-07

De commentaren zijn gesloten.